TRV
امثال ۲۲:۱-۱۶
۱
نیك نامی از كثرت دولتمندی افضل است، و فیض از نقره و طلا بهتر.
۲
دولتمند و فقیر با هم ملاقات میكنند، آفریننده هر دو ایشان خداوند است.
۳
مرد زیرك، بلا را میبیند و خویشتن را مخفی میسازد و جاهلان میگذرند و در عقوبت گرفتار میشوند.
۴
جزای تواضع و خداترسی، دولت و جلال و حیات است.
۵
خارها و دامها در راه كجروان است، اما هر كه جان خود را نگاه دارد از آنها دور میشود.
۶
طفل را در راهی كه باید برود تربیت نما، و چون پیر هم شود از آن انحراف نخواهد ورزید.
۷
توانگر بر فقیر تسلّط دارد، و مدیون غلام طلبكار میباشد.
۸
هر كه ظلم بكارد بلا خواهد دروید، و عصای غضبش زایل خواهد شد.
۹
شخصی كه نظر او باز باشد، مبارك خواهد بود، زیرا كه از نان خود به فقرا میدهد.
۱۰
استهزاكننده را دور نما و نزاع رفع خواهد شد، و مجادله و خجالت ساكت خواهد گردید.
۱۱
هر كه طهارت دل را دوست دارد و لبهای ظریف دارد، پادشاه دوست او میباشد.
۱۲
چشمان خداوند معرفت را نگاه میدارد و سخنان خیانتكاران را باطل میسازد.
۱۳
مرد كاهل میگوید شیر بیرون است، و در كوچهها كشته میشوم.
۱۴
دهان زنان بیگانه چاه عمیق است، و هر كه مغضوب خداوند باشد، در آن خواهد افتاد.
۱۵
حماقت در دل طفل بسته شده است، اما چوب تأدیب آن را از او دور خواهد كرد.
۱۶
هر كه بر فقیر برای فایده خویش ظلم نماید، و هر كه به دولتمندان ببخشد البته محتاج خواهد شد.
Settings