فیلیپیان ۲:۱-۱۴
۱
بنابراین اگر نصیحتی در مسیح، یا تسلّی محبّت، یا شراکت در روح، یا شفقت و رحمت هست،
۲
پس خوشی مرا کامل گردانید تا با هم یک فکر کنید و همان محبّت نموده، یک‌دل بشوید و یک فکر داشته باشید.
۳
و هیچ‌چیز را از راه تعصّب و عُجْب مکنید، بلکه با فروتنی دیگران را از خود بهتر بدانید.
۴
و هریک از شما ملاحظهٔ کارهای خود را نکند، بلکه هرکدام کارهای دیگران را نیز.
۵
پس همین فکر در شما باشد که در مسیح عیسی نیز بود
۶
که چون در صورت خدا بود، با خدا برابر بودن را غنیمت نشمرد،
۷
لیکن خود را خالی کرده، صورت غلام را پذیرفت و در شباهت مردمان شد؛
۸
و چون در شکل انسان یافت شد، خویشتن را فروتن ساخت و تا به موت بلکه تا به موت صلیب مطیع گردید.
۹
از این جهت خدا نیز او را بغایت سرافراز نمود و نامی را که فوق از جمیع نامها است، بدو بخشید.
۱۰
تا به نام عیسی هر زانویی از آنچه در آسمان و بر زمین و زیر زمین است خم شود،
۱۱
و هر زبانی اقرار کند که عیسی مسیح، خداوند است برای تمجید خدای پدر.
۱۲
پس ای عزیزانِ من چنانکه همیشه مطیع می‌بودید، نه در حضور من فقط، بلکه بسیار زیادتر الآن وقتی که غایبم، نجات خود را به ترس و لرز به عمل آورید.
۱۳
زیرا خداست که در شما برحسب رضامندی خود، هم اراده و هم فعل را به عمل ایجاد می‌کند.
۱۴
و هرکاری را بدون همهمه و مجادله بکنید،
Settings