مراثی ارمیا ۳:۴۳-۵۳

۴۳

خویشتـن‌ را بـه‌ غضب‌ پوشانیـده‌، ما را تعـاقب‌ نمـودی‌ و به‌ قتـل‌ رسانیـده‌، شفقت‌ نفرمودی‌.

۴۴

خویشتن‌ را به‌ ابر غلیظ‌ مستور ساختی‌، تا دعای‌ ما نگذرد.

۴۵

ما را در میان‌ امّت‌ها فضله‌ و خاكروبه‌ گردانیده‌ای‌.»

۴۶

تمامی‌ دشمنان‌ ما بر ما دهان‌ خود را می‌گشایند.

۴۷

خوف‌ و دام‌ و هلاكت‌ و خرابی‌ بر ما عارض‌ گردیده‌ است‌.

۴۸

به‌ سبب‌ هلاكت‌ دختر قوم‌ من‌، نهرهای‌ آب‌ از چشمانم‌ می‌ریزد.

۴۹

چشم‌ من‌ بلا انقطاع‌ جاری‌ است‌ و باز نمی‌ایستد.

۵۰

تا خداوند از آسمـان‌ ملاحظه‌ نماید و ببیند.

۵۱

چشمانم‌ به‌ جهت‌ جمیع‌ دختران‌ شهرم‌، جان‌ مرا می‌رنجاند.

۵۲

آنانی‌ كه‌ بی‌سبب‌ دشمن‌ منند، مرا مثل‌ مرغ‌ بشدّت‌ تعاقب‌ می‌نمایند.

۵۳

جان‌ مرا در سیاه‌چال‌ منقطع‌ ساختند و سنگها بر من‌ انداختند.