داوران ۷:۱۰-۲۰
۱۰
لیكن اگر از رفتن می‌ترسی، با خادم خود فُورَهْ به اردو برو.
۱۱
و چون آنچه ایشان بگویند بشنوی، بعد از آن دست تو قوی خواهد شد، و به اردو فرود خواهی آمد.» پس او و خادمش، فُورَه به كنارۀ سلاح‌دارانی كه در اردو بودند، فرود آمدند.
۱۲
و اهل مِدْیان و عَمالیق و جمیع بنی‌مشرق مثل ملخ، بی‌شمار در وادی ریخته بودند؛ و شتران ایشان را مثل ریگ كه بر كنارۀ دریا بی‌حساب است، شماره‌ای نبود.
۱۳
پس چون جِدْعُون رسید، دید كه مردی به رفیقش خوابی بیان كرده، می‌گفت كه «اینك خوابی دیدم، و هان گِرده‌ای نان جوین در میان‌اردوی مدیان غلطانیده شده، به خیمه‌ای برخورد و آن را چنان زد كه افتاد و آن را واژگون ساخت، چنانكه خیمه بر زمین پهن شد.»
۱۴
رفیقش در جواب وی گفت كه «این نیست جز شمشیر جِدْعُون بن‌یوآش ، مرد اسرائیلی، زیرا خدا مدیان و تمام اردو را به دست او تسلیم كرده است.»
۱۵
و چون جِدْعُون نقل خواب و تعبیرش را شنید، سجده نمود، و به لشكرگاه اسرائیل برگشته، گفت: «برخیزید زیرا كه خداوند اردوی مدیان را به دست شما تسلیم كرده است.»
۱۶
و آن سیصد نفر را به سه فرقه منقسم ساخت، و به دست هر یكی از ایشان كَرِنّاها و سبوهای خالی داد و مشعلها در سبوها گذاشت.
۱۷
و به ایشان گفت: «بر من نگاه كرده، چنان بكنید. پس چون به كنار اردو برسم، هر چه من می‌كنم، شما هم چنان بكنید.
۱۸
و چون من و آنانی كه با من هستند كَرِنّاها را بنوازیم، شما نیز از همۀ اطراف اردو كَرِنّاها را بنوازید و بگویید (شمشیر) خداوند و جِدْعُون.»
۱۹
پس جِدْعُون و صد نفر كه با وی بودند، در ابتدای پاس دوم شب به كنار اردو رسیدند و در همان حین كشیكچی‌ای تازه گذارده بودند، پس كَرِنّاها را نواختند و سبوها را كه در دست ایشان بود، شكستند.
۲۰
و هر سه فرقه كَرِنّاها را نواختند و سبوها را شكستند و مشعلها را به دست چپ و كَرِنّاها را به دست راست خود گرفته، نواختند، و صدا زدند: «شمشیر خداوند و جِدْعُون.»
Settings