ارمیا ۹:۱۰-۲۱
۱۰
برای كوهها گریه و نوحه‌گری و برای مرتعهای بیابان ماتم برپا می‌كنم زیرا كه سوخته شده است و احدی از آنها گذر نمی‌كند و صدای مواشی شنیده نمی‌شود. هم مرغان هوا و هم بهایم فرار كرده و رفته‌اند.
۱۱
و اورشلیم را به توده‌ها و مأوای شغالها مبدّل می‌كنم و شهرهای یهودا را ویران و غیرمسكون خواهم ساخت.
۱۲
كیست مرد حكیم كه این را بفهمد و كیست كه دهان خداوند به وی سخن گفته باشد تا از این چیزها اخبار نماید كه چرا زمین خراب و مثل بیابان سوخته شده است كه احدی از آن گذر نمی‌كند؟
۱۳
پس خداوند می‌گوید: «چونكه شریعت مرا كه پیش روی ایشان گذاشته بودم ترك كردند و آواز مرا نشنیدند و در آن سلوك ننمودند،
۱۴
بلكه پیروی سركشی دل خود را نمودند، و از عقب بَعلیم كه پدران ایشان آنها را به ایشان آموختند رفتند،
۱۵
از این جهت یهوه صبایوت خدای‌اسرائیل چنین می‌گوید: اینك من افسنتین را خوراك این قوم خواهم ساخت و آب تلخ به ایشان خواهم نوشانید.
۱۶
و ایشان را در میان امّت‌هایی كه ایشان و پدران ایشان آنها را نشناختند پراكنده خواهم ساخت و شمشیر را در عقب ایشان خواهم فرستاد تا ایشان را هلاك نمایم.»
۱۷
یهوه صبایوت چنین می‌گوید: «تفكّر كنید و زنان نوحه‌گر را بخوانید تا بیایند و در پی زنان حكیم بفرستید تا بیایند.»
۱۸
و ایشان تعجیل نموده، برای ما ماتم برپا كنند تا چشمان ما اشكها بریزد و مژگان ما آبها جاری سازد.
۱۹
زیرا كه آواز نوحه‌گری از صهیون شنیده می‌شود كه چگونه غارت شدیم و چه بسیار خجل گردیدیم چونكه زمین را ترك كردیم و مسكن‌های ما ما را بیرون انداخته‌انـد.
۲۰
پـس ای زنـان، كلام خداوند را بشنوید و گوشهای شما كلام دهان او را بپذیرد و شما به دختران خود نوحه‌گری را تعلیم دهید و هر زن به همسایه خویش ماتم را.
۲۱
زیرا موت به پنجره‌های ما برآمده، به قصرهای ما داخل شده است تا اطفال را از بیرون و جوانان را از چهارسوها منقطع سازد.
متن کتاب مقدس: Old Persian Version (1895) · مالکیت عمومی