TRV
- English
- King James KJV
- Complete Jewish CJB
- World English WEBM
- Berean Standard BSB
- American Standard ASV
- Geneva GNV
- Young's Literal YLT
- Douay-Rheims DRC
- International
- Shqip ALB
- العربية SVD
- বাংলা BN-IRV
- မြန်မာ Judson
- 简体文 CUV-S
- 繁體中文 CUV-T
- Čeština BKR
- Nederlands STVE
- Français LSG
- Deutsch SCH
- Ελληνικά Vamvas
- ગુજરાતી GU-IRV
- Hausa HCB
- עברית Hebrew
- हिन्दी HCV
- Magyar KAROLI
- Bahasa Indonesia INDO-TB
- Italiano Diodati
- 日本語 Kougo
- 한국어 Korean
- മലയാളം MAL
- मराठी MRCV
- Norsk DNB
- فارسی OPV
- Polski BG
- Português Almeida
- Română Cornilescu
- Русский Synodal
- Español RVG
- Kiswahili Neno
- Svenska SV1917
- Tagalog TAG-ADB
- தமிழ் TCV
- తెలుగు TSA
- ภาษาไทย THAI-KJV
- Українська Ohienko
- Tiếng Việt CADMAN
- Yorùbá YCB
آیات کتاب مقدس دربارهٔ Astronomy
آیات کلیدی کتاب مقدس
آنگاه یوشع در روزی كه خداوند اَموریان را پیش بنیاسرائیل تسلیم كرد، به خداوند در حضور بنیاسرائیل تكلم كرده، گفت: «ای آفتاب بر جَبَعُون بایست و تو ای ماه بر وادی اَیلُون.»
پس آفتاب ایستاد و ماه توقف نمود تا قوم از دشمنان خود انتقام گرفتند. مگر این در كتاب یاشِر مكتوب نیست كه آفتاب در میان آسمانایستاد و قریب به تمامی روز به فرو رفتن تعجیل نكرد.
و قبل از آن و بعد از آن روزی مثل آن واقع نشده بود كه خداوند آواز انسان را بشنود زیرا خداوند برای اسرائیل جنگ میكرد.
كه زمین را از مكانش میجنباند، و ستونهایش متزلزل میشود؛
كه آفتاب را امر میفرماید و طلوع نمیكند و ستارگان را مختوم میسازد؛
كه به تنهایی، آسمانها را پهن میكند و بر موجهای دریا میخرامد؛
كه دُبّ اكبر و جبّار و ثریا را آفرید، وبرجهای جنوب را؛
آیا عِقد ثریا را میبندی؟ یا بندهای جبّار را میگشایی؟
آیا برجهای منطقۀالبُروج را در موسم آنها بیرون میآوری؟ و دّباكبر را با بنات او رهبری مینمایی؟
آیا قانونهای آسمان را میدانی؟ یا آن را بر زمین مسلّط میگردانی؟
{برای سالار مغنیان. مزمور داود} آسمانْ جلال خدا را بیان میکند و فلکْ از عمل دستهایش خبر میدهد.
روز سخن میراند تا روز و شب معرفت را اعلان میکند تا شب.
سخن نیست و کلامی نی و آواز آنها شنیده نمیشود.
قانون آنها در تمام جهان بیرون رفت و بیان آنها تا اقصای ربع مسکون.
خیمهای برای آفتاب در آنها قرار داد؛ و او مثل داماد از حجلهٔ خود بیرون میآید و مثل پهلوان از دویدن در میدان شادی میکند.
خروجش از کرانهٔ آسمان است و مدارش تا به کرانهٔ دیگر؛ و هیچ چیز از حرارتش مستور نیست.
او را که آسمانها را به حکمت آفرید، زیرا که رحمت او تا ابدالآباد است.
او را که زمین را بر آبها گسترانید، زیرا که رحمت او تا ابدالآباد است.
او را که نیّرهای بزرگ آفرید زیرا که رحمت او تا ابدالآباد است.
آفتاب را برای سلطنت روز، زیرا که رحمت او تا ابدالآباد است.
ماه و ستارگان را برای سلطنت شب، زیرا که رحمت او تا ابدالآباد است.
خداوند كه آفتاب را به جهت روشنایی روز و قانونهای ماه و ستارگان را برای روشنایی شب قرار داده است و دریا را به حركت میآورد تا امواجش خروش نمایند و اسم او یهوه صبایوت میباشد، چنین میگوید.
پس خداوند میگوید: «اگر این قانونها از حضور من برداشته شود، آنگاه ذریت اسرائیل نیز زایل خواهند شد تا به حضور من قوم دایمی نباشند.»
خداوند چنین میگوید: «اگر آسمانهای عِلْوی پیموده شوند و اساس زمین سُفْلی را تفحّص توان نمود، آنگاه من نیز تمامی ذریت اسرائیل را به سبب آنچه عمل نمودند ترك خواهم كرد. كلام خداوند این است.»
و هنگامی كه تو را منطفی گردانم، آسمان را خواهم پوشانید و ستارگانش را تاریك كرده،آفتاب را به ابرها مستور خواهم ساخت و ماه روشنایی خود را نخواهد داد.