آیات کتاب مقدس دربارهٔ Astronomy: General references

آیا عِقد ثریا را می‌بندی‌؟ یا بندهای‌ جبّار را می‌گشایی‌؟

آیا برجهای‌ منطقۀالبُروج‌ را در موسم‌ آنها بیرون‌ می‌آوری‌؟ و دّب‌اكبر را با بنات‌ او رهبری‌ می‌نمایی‌؟

آیا قانون‌های‌ آسمان‌ را می‌دانی‌؟ یا آن‌ را بر زمین‌ مسلّط‌ می‌گردانی‌؟

{برای سالار مغنیان. مزمور داود} آسمانْ جلال خدا را بیان می‌کند و فلکْ از عمل دستهایش خبر می‌دهد.

روز سخن می‌راند تا روز و شب معرفت را اعلان می‌کند تا شب.

سخن نیست و کلامی نی و آواز آنها شنیده نمی‌شود.

قانون آنها در تمام جهان بیرون رفت و بیان آنها تا اقصای ربع مسکون.

خیمه‌ای برای آفتاب در آنها قرار داد؛ و او مثل داماد از حجلهٔ خود بیرون می‌آید و مثل پهلوان از دویدن در میدان شادی می‌کند.

خروجش از کرانهٔ آسمان است و مدارش تا به کرانهٔ دیگر؛ و هیچ چیز از حرارتش مستور نیست.

او را که آسمانها را به حکمت آفرید، زیرا که رحمت او تا ابدالآباد است.

او را که زمین را بر آبها گسترانید، زیرا که رحمت او تا ابدالآباد است.

او را که نیّرهای بزرگ آفرید زیرا که رحمت او تا ابدالآباد است.

آفتاب را برای سلطنت روز، زیرا که رحمت او تا ابدالآباد است.

ماه و ستارگان را برای سلطنت شب، زیرا که رحمت او تا ابدالآباد است.

خداوند كه‌ آفتاب‌ را به‌ جهت‌ روشنایی‌ روز و قانونهای‌ ماه‌ و ستارگان‌ را برای‌ روشنایی‌ شب‌ قرار داده‌ است‌ و دریا را به‌ حركت‌ می‌آورد تا امواجش‌ خروش‌ نمایند و اسم‌ او یهوه‌ صبایوت‌ می‌باشد، چنین‌ می‌گوید.

پس‌ خداوند می‌گوید: اگر این‌ قانونها از حضور من‌ برداشته‌ شود، آنگاه‌ ذریت‌ اسرائیل‌ نیز زایل‌ خواهند شد تا به‌ حضور من‌ قوم‌ دایمی‌ نباشند.

خداوند چنین‌ می‌گوید: اگر آسمانهای‌ عِلْوی‌ پیموده‌ شوند و اساس‌ زمین‌ سُفْلی‌ را تفحّص‌ توان‌ نمود، آنگاه‌ من‌ نیز تمامی‌ ذریت‌ اسرائیل‌ را به‌ سبب‌ آنچه‌ عمل‌ نمودند ترك‌ خواهم‌ كرد. كلام‌ خداوند این‌ است‌.