God
آیاتی که از God نام میبرند
و خداوند موسی را خطاب كرده، گفت:
«چون گاو یا گوسفند یا بز زاییده شود، هفت روز نزد مادر خود بماند و در روز هشتم و بعد برای قربانی هدیۀ آتشین نزد خداوند مقبول خواهد شد.
و چون ذبیحه تشكر برای خداوند ذبح نمایید، آن را ذبح كنید تا مقبول شوید.
در همان روز خورده شود و چیزی از آن را تا صبح نگاه ندارید. من یهوه هستم.
پس اوامر مرا نگاه داشته، آنها را بجا آورید. من یهوه هستم.
و نام قدوس مرا بیحرمت مسازید و در میان بنیاسرائیل تقدیس خواهم شد. من یهوه هستم كه شما را تقدیس مینمایم.
و شما را از زمین مصر بیرون آوردم تا خدای شما باشم. من یهوه هستم.«
و خداوند موسی را خطاب كرده، گفت:
«بنیاسرائیل را خطاب كرده، به ایشان بگو: موسمهای خداوند كه آنها را محفلهای مقدس خواهید خواند، اینها موسمهای من میباشند.
« شش روز كار كرده شود و در روز هفتم سَبَّت آرامی و محفل مقدس باشد. هیچ كار مكنید. آن در همۀ مسكنهای شما سَبَّت برای خداوند است.
« اینها موسمهای خداوند و محفلهای مقدس میباشد، كه آنها را در وقتهای آنها اعلان باید كرد.
در ماه اول، در روز چهاردهم ماه بینالعصرین، فصح خداوند است.
و در روز پانزدهم این ماه عید فطیر برای خداوند است، هفت روز فطیر بخورید.
هفت روز هدیۀ آتشین برای خداوند بگذرانید، و در روز هفتم، محفل مقدس باشد؛ هیچ كار از شغل مكنید.«
و خداوند موسی را خطاب كرده، گفت:
«بنیاسرائیل را خطاب كرده، به ایشان بگو: چون به زمینی كه من به شما میدهم داخل شوید، و محصول آن را درو كنید، آنگاه بافۀ نوبر خود رانزد كاهن بیاورید.
و بافه را به حضور خداوند بجنباند تا شما مقبول شوید، در فردای بعد از سَبَّت كاهن آن را بجنباند.
و در روزی كه شما بافه را میجنبانید، برۀ یك سالۀ بیعیب برای قربانی سوختنی به حضور خداوند بگذرانید.
و هدیۀ آردی آن دو عشر آرد نرم سرشته شده به روغن خواهد بود، تا هدیۀ آتشین و عطر خوشبو برای خداوند باشد، و هدیۀ ریختنی آن چهار یك هین شراب خواهد بود.
و نان و خوشههای برشته شده و خوشههای تازه مخورید، تا همان روزی كه قربانی خدای خود را بگذرانید. این برای پشتهای شما در همۀ مسكنهای شما فریضهای ابدی خواهد بود.
تا فردای بعد از سَبَّت هفتم، پنجاه روز بشمارید، و هدیۀ آردی تازه برای خداوند بگذرانید.
از مسكنهای خود دو نان جنبانیدنی از دو عشر بیاورید از آرد نرم باشد، و با خمیر مایه پخته شود تا نوبر برای خداوند باشد.
و همراه نان، هفت برۀ یك سالۀ بیعیب و یك گوساله و دو قوچ، و آنها با هدیۀ آردی و هدیۀ ریختنی آنها قربانی سوختنی برای خداوند خواهدبود، و هدیۀ آتشین و عطر خوشبو برای خداوند .
و كاهن آنها را با نان نوبر بجهت هدیۀ جنبانیدنی به حضور خداوند با آن دو بره بجنباند، تا برای خداوند بجهت كاهن مقدس باشد.
و چون محصول زمین خود را درو كنید، گوشههای مزرعۀ خود را تماماً درو مكن، و حصاد خود را خوشهچینی منما، آنها را برای فقیر و غریب بگذار. من یهوه خدای شما هستم.«