Psalmów56

Prośba o miłosierdzie pośród ucisku

1
Przedniejszemu śpiewakowi o niemej gołębicy, na miejscach odległych, złoty psalm Dawidowy, gdy go w Gat Filistynowie pojmali.
2
Zmiłuj się nademną, o Boże!, bo mię chce pochłonąć człowiek; każdego dnia walcząc trapi mię.
3
Chcą mię połknąć nieprzyjaciele moi na każdy dzień; zaprawdęć wiele jest walczących przeciwko mnie, o Najwyższy!
4
Któregokolwiek mię dnia strach ogarnia, ja w tobie ufam.

Złośliwe knowania nieprzyjaciół

5
Boga wysławiać będę dla słowa jego; w Bogu nadzieję będę miał, ani się będę bał, żeby mi co ciało uczynić mogło.
6
Przez cały dzień słowa moje wykręcają, a przeciwko mnie są wszystkie myśli ich, na złe.
7
Zbierają się, i ukrywają się, i ślad mój upatrują, czyhając na duszę moję.

Bóg pamięta moje utrapienie

8
Izali za nieprawość pomsty ujdą? strąć te narody, o Boże! w popędliwości twojej.
9
Tyś tułanie moje policzył; zbierzże też łzy moje w wiadro twe; izaż nie są spisane w księgach twoich?
10
Tedy się nazad cofną nieprzyjaciele moi, któregokolwiek dnia zawołam; bo to wiem, iż Bóg jest ze mną.
11
Boga wysławiać będę z słowa; Pana chwalić będę z słowa jego.

Ślub chwały za wybawienie

12
W Bogu mam nadzieję, nie będę się bał, aby mi co miał uczynić człowiek.
13
Tobiem, o Boże! śluby uczynił; przetoż też tobie chwały oddam. Albowiemeś wyrwał duszę moję od śmierci, a nogi moje od upadku, abym statecznie chodził przed obliczem Bożem w światłości żyjących.
Use ← → arrow keys to navigate
Settings

Reading Style

Typeface

Font Size 19px

Reading Width 45 chars

Options