- English
- King James KJV
- Complete Jewish CJB
- World English WEBM
- Berean Standard BSB
- American Standard ASV
- Geneva GNV
- Young's Literal YLT
- Douay-Rheims DRC
- International
- Shqip ALB
- العربية SVD
- বাংলা BN-IRV
- မြန်မာ Judson
- 简体文 CUV-S
- 繁體中文 CUV-T
- Čeština BKR
- Nederlands STVE
- Français LSG
- Deutsch SCH
- Ελληνικά Vamvas
- ગુજરાતી GU-IRV
- Hausa HCB
- עברית Hebrew
- हिन्दी HCV
- Magyar KAROLI
- Bahasa Indonesia INDO-TB
- Italiano Diodati
- 日本語 Kougo
- 한국어 Korean
- മലയാളം MAL
- मराठी MRCV
- Norsk DNB
- فارسی OPV
- Polski BG
- Português Almeida
- Română Cornilescu
- Русский Synodal
- Español RVG
- Kiswahili Neno
- Svenska SV1917
- Tagalog TAG-ADB
- தமிழ் TCV
- తెలుగు TSA
- ภาษาไทย THAI-KJV
- Українська Ohienko
- Tiếng Việt CADMAN
- Yorùbá YCB
Ijobowa32
Listen to this chapter
0:00
0:00
Przyjaciele przestają mówić
1
A gdy przestali oni trzej mężowie odpowiadać Ijobowi, przeto, że się sobie zdał być sprawiedliwym:
2
Tedy się rozpalił gniewem Elihu, syn Barachela Buzytczyka z rodu Syryjskiego, przeciw Ijobowi się rozpalił gniewem, iż usprawiedliwiał duszę swoję, więcej niż Boga.
3
Także przeciwko trzem przyjaciołom jego rozpalił się gniew jego, że nie znalazłszy odpowiedzi, przecię potępiali Ijoba.
4
Bo Elihu oczekiwał, jako oni Ijobowi odpowiedzą, gdyż oni starsi byli w latach niż on.
5
Ale widząc Elihu, że nie było odpowiedzi w ustach onych trzech mężów, rozpalił się w gniewie swoim.
Elihu usprawiedliwia swoje wystąpienie
6
I odpowiedział Elihu, syn Barachela Buzytczyka, i rzekł: Jam najmłodszy w latach, a wyście starcy; przetoż wstydziłem się, i nie śmiałem wam oznajmić zdania swego.
7
Myślałem: Długi wiek mówić będzie, a mnóstwo lat nauczy mądrości.
8
Aleć duch, który jest w ludziach, i natchnienie Wszechmogącego daje rozum.
9
Zacni nie zawsze mądrzy, a starcy nie zawżdy rozumieją sądu.
10
Przetoż mówię: słuchaj mię; ja też oznajmię zdanie swoje.
11
Otom oczekiwał słów waszych, a przysłuchiwałem się dowodom waszym, czekając, ażbyście doszli rzeczy.
12
I przypatrywałem się wam, a oto żaden z was Ijoba przekonać nie mógł; i nie masz między wami, ktoby odpowiedział słowom jego.
13
Ale snać rzeczecie: Znaleźliśmy mądrość; sam go Bóg przekonywa, nie człowiek.
14
Aczci się Ijob nie zemną wdał w rzecz, a ja mu też nie waszemi słowy odpowiem.
Wewnętrzne przynaglenie Elihu do mówienia
15
Polękali się, nie odpowiadają dalej; niedostaje im słów.
16
Czekałemci, ale nie mówią; umilknęli, a nic więcej nie odpowiadają.
17
Odpowiem ja też z mej strony; oznajmię ja też zdanie swoje.
18
Bom pełen słów; ciasno we mnie duchowi żywota mego.
19
Oto żywot mój jest jako moszcz bez oddechu, a jako beczka nowa rozpękłby się.
20
Będę tedy mówił, a wytchnę sobie; otworzę wargi swe, i odpowiem.
21
Nie będę teraz miał względu na żadną osobę, a z człowiekiem bez tytułów mówić będę.
22
Bo nie umiem tytułować, by mię w rychle nie porwał stworzyciel mój.
Use ← → arrow keys to navigate
Settings
Reading Style
Typeface
Font Size px
Reading Width chars
Options
Study Note