Jona2

Jona’s gebed in de vis

1
En Jona bad tot den HEERE, zijn God, uit het ingewand van den vis.

De HEERE hoort de ellendige

2
En hij zeide: Ik riep uit mijn benauwdheid tot den HEERE, en Hij antwoordde mij; uit den buik des grafs schreide ik, en Gij hoordet mijn stem.
3
Want Gij hadt mij geworpen in de diepte, in het hart der zeeen, en de stroom omving mij; al Uw baren en Uw golven gingen over mij henen.
4
En ik zeide: Ik ben uitgestoten van voor Uw ogen; nochtans zal ik den tempel Uwer heiligheid weder aanschouwen.
5
De wateren hadden mij omgeven tot de ziel toe, de afgrond omving mij; het wier was aan mijn hoofd gebonden.
6
Ik was nedergedaald tot de gronden der bergen; de grendelen der aarde waren om mij henen in eeuwigheid; maar Gij hebt mijn leven uit het verderf opgevoerd, o HEERE, mijn God!
7
Als mijn ziel in mij overstelpt was, dacht ik aan den HEERE, en mijn gebed kwam tot U, in den tempel Uwer heiligheid.

Een gelofte van dankzegging en geloof

8
Die de valse ijdelheden onderhouden, verlaten hunlieder weldadigheid.
9
Maar ik zal U offeren met de stem der dankzegging; wat ik beloofd heb, zal ik betalen. Het heil is des HEEREN.

Jona wordt verlost

10
De HEERE nu sprak tot den vis; en hij spuwde Jona uit op het droge.
Use ← → arrow keys to navigate
Settings

Reading Style

Typeface

Font Size 19px

Options