Wersety biblijne o Sea

I rzekł Bóg: Niech się zbiorą wody, które są pod niebem, na jedno miejsce, a niech się okaże miejsce suche; i stało się tak.

I nazwał Bóg suche miejsce ziemią, a zebranie wód nazwał morzem.

Położył granice wodom, aż weźmie koniec światłość i ciemność.

Któż zamknął drzwiami morze, gdy się wyrywało, jakoby z żywota wychodząc?

Który zgromadził jako na kupę wody morskie, i złożył do skarbu przepaści.

Jegoż jest morze, bo je on uczynił; i ziemia, którą ręce jego ukształtowały.

Chwalcie go niebiosa nad niebiosami, i wody, które są nad niebem.

Chwalcie imię Pańskie; albowiem on rozkazał, a stworzone są.

I nie będziecież się mnie bali? mówi Pan; a przed obliczem mojem nie będziecież się lękali? którym położył morzu piasek za granicę ustawą wieczną, a nie przestąpi jej. Choć się wzruszą, wszakże nie przemogą; choć się wzburzą wały jego, wszakże nie przeskoczą go.

A oto się wzruszenie wielkie stało na morzu, tak iż się łódź wałami okrywała; a on spał.

A przystąpiwszy uczniowie jego, obudzili go, mówiąc: Panie! ratuj nas, giniemy.

I rzekł do nich: Przeczże jesteście bojaźliwi? o małowierni! Tedy wstawszy, zgromił wiatry i morze, i stało się uciszenie wielkie.

Lecz o czwartej straży nocnej szedł do nich Jezus, chodząc po morzu.

A ujrzawszy go uczniowie po morzu chodzącego, zatrwożyli się, mówiąc: Obłuda to jest! i od bojaźni krzyknęli.

Lecz wnet rzekł do nich Jezus, mówiąc: Ufajcie! Jam ci to jest; nie bójcie się.

A odpowiadając mu Piotr rzekł: Panie! Jeźliżeś ty jest, każ mi przyjść do ciebie po wodzie.

A on rzekł: Pójdź! A Piotr, wystąpiwszy z łodzi, szedł po wodzie, aby przyszedł do Jezusa;

Ale widząc wiatr gwałtowny, zląkł się; a gdy począł tonąć, zakrzyknął, mówiąc: Panie, ratuj mię!

A Jezus zaraz wyciągnąwszy rękę, uchwycił go i rzekł mu: O małowierny! przeczżeś wątpił?

Tedy powstała wielka nawałność wiatru, a wały biły na łódź, tak że się już napełniała.

A on na zadzie łodzi spał na wezgłówku; i obudzili go i mówili mu: Nauczycielu! nie dbasz, że giniemy?

A tak ocknąwszy się, zgromił wiatr, i rzekł morzu: Umilknij, a uśmierz się. I przestał wiatr, a stało się wielkie uciszenie.

I wydało morze umarłych, którzy w niem byli, także śmierć i piekło wydały umarłych, którzy w nich byli; i byli sądzeni każdy według uczynków swoich.