God
Wersety wspominające God
Ponieważem wołała, a nie chcieliście; wyciągałam rękę moję, a nie był, ktoby uważał;
Owszem odrzuciliście wszystkę radę moję, a karności mojej nie chcieliście przyjąć;
Tedy mię wzywać będą, a nie nie wysłucham; szukać mię będą z poranku, a nie znajdą mię.
Przeto, iż mieli w nienawiści umiejętność, a bojaźni Pańskiej nie obrali sobie,
Ani przestawali na radzie mijej, ale gardzili wszelką karnością moją:
Ale kto mię słucha, bezpiecznie mieszkać będzie, a będzie wolny od strachu złych rzeczy.
Synu mój! jeźli przyjmiesz słowa moje, a przykazanie moje zachowasz u siebie;
Tedy zrozumiesz bojaźń Pańską, a znajomość Bożą znajdziesz.
Albowiem Pan daje mądrość, z ust jego pochodzi umiejętność i roztropność.
On zachowuje uprzejmym prawdziwą mądrość; on jest tarczą chodzącym w szczerości,
Aby strzegli ścieżek sądu; on drogi świętych swoich strzeże.
Która opuszcza wodza młodości swojej, a przymierza Boga swojego zapomina.
Synu mój! nie zapominaj zakonu mego, a przykazań moich niech strzeże serce twoje.
Tedy znajdziesz łaskę i rozum dobry przed oczyma Bożemi i ludzkiemi.
Ufaj w Panu ze wszystkiego serca twego, a na rozumie twoim nie spolegaj.
Nie bądź mądrym sam u siebie; ale się bój Pana, a odstąp od złego.
Czcij Pana z majętności twojej, i z pierwiastek wszystkich dochodów twoich.
Synu mój! karania Pańskiego nie odrzucaj, i nie uprzykrzaj sobie ćwiczenia jego.
Bo kogo Pan miłuje, tego karze, a to jako ojciec, który się w synu kocha.
Przedłużenie dni w prawicy jej, a w lewicy jej bogactwa i zacność.
Drogi jej rozkoszne, i wszystkie ścieszki jej spokojne.
Drzewem żywota jest tym, którzyby się jej chwycili; a którzy się jej trzymają, są błogosławionymi.
Pan mądrością ugruntował ziemię, a roztropnością umocnił niebiosa.
Umiejętnością jego rozstąpiły się przepaści, a obłoki rosą kropią.
Albowiem Pan będzie ufaniem twojem, a nogi twojej będzie strzegł od samołówki.