TRV
Jobi 37:1-11
1
Prandaj zemra ime dridhet dhe brof jashtë vendit të saj.
2
Dëgjoni me vëmendje shungullimën e zërit të saj, gjëmimin që del nga goja e saj!
3
Ai lëshon vetëtimën e tij nën gjithë qiellin dhe deri në skajet e tokës.
4
Prapa tij një zë vrumbullon; ai gjëmon me zërin e tij madhështor; ai nuk i përmban kur dëgjohet zëri i tij.
5
Perëndia gjëmon në mënyrë të mrekullueshme me zërin e tij dhe bën gjëra të mëdha që nuk mund t'i kuptojmë.
6
I thotë në fakt borës: "Bjerë mbi tokë", ia thotë si shirave të lehta ashtu dhe shirave të rrebeshta.
7
Ai ndal dorën e çdo njeriu, me qëllim që të gjithë vdekatarët të mund të njohin veprat e tij.
8
Bishat hyjnë në strukat e tyre dhe rrinë në strofkat e tyre.
9
Nga vendet më të largëta të jugut vjen stuhia dhe të ftohtit nga erërat e acarta të veriut.
10
Me frymën e Perëndisë formohet akulli dhe shtrirja e ujërave tërhiqet.
11
I ngarkon retë e dendura me lagështirë dhe i shpërndan larg retë e tij dritëplota.
Settings