Mateusza 22:1-14

Przypowieść o uczcie weselnej

Mateusza 22:1-14
1
A odpowiadając Jezus, zasię im rzekł w podobieństwach, mówiąc:
2
Podobne jest królestwo niebieskie człowiekowi królowi, który sprawił wesele synowi swemu;
3
I posłał sługi swe, aby wezwali zaproszonych na wesele; ale nie chcieli przyjść.
4
Znowu posłał insze sługi, mówiąc: Powiedzcie zaproszonym: Otom obiad mój nagotował, woły moje i co było karmnego, pobito, i wszystko gotowe, pójdźcież na wesele.
5
Ale oni zaniedbawszy odeszli, jeden do roli swojej, a drugi do kupiectwa swego;
6
A drudzy pojmawszy sługi jego, zelżyli i pobili je.
7
Co gdy król usłyszał, rozgniewał się, a posławszy wojska swoje, wytracił one morderce, i miasto ich zapalił.
8
Tedy rzekł sługom swoim: Weseleć wprawdzie jest gotowe; lecz zaproszeni nie byli godni.
9
Przetoż idźcie na rozstania dróg, kogokolwiek znajdziecie, wezwijcie na wesele.
10
Tedy wyszedłszy oni słudzy na drogi, zgromadzili wszystkie, którekolwiek znaleźli, złe i dobre, i napełnione jest wesele gośćmi.
11
A wszedłszy król, aby oglądał goście, obaczył tam człowieka nie odzianego szatą weselną;
12
I rzekł mu: Przyjacielu! jakoś tu wszedł, nie mając szaty weselnej? A on zamilknął.
13
Tedy rzekł król sługom: Związawszy nogi i ręce jego, weźmijcie go, a wrzućcie do ciemności zewnętrznych, tam będzie płacz i zgrzytanie zębów.
14
Albowiem wiele jest wezwanych, ale mało wybranych.
Czytaj cały rozdział 22
Settings

Reading Style

Typeface

Font Size 19px

Options