Hioba 20:4-18
4
Czy nie wiesz, że od wieków, odkąd człowieka postawiono na ziemi;
5
Radość niegodziwych jest krótka, a wesołość obłudnika trwa okamgnienie?
6
Choćby jego wyniosłość sięgała aż do niebios, a jego głowa – do obłoków;
7
To jednak zginie on na wieki jak jego własny gnój, a ci, którzy go widzieli, powiedzą: Gdzie on się podział?
8
Uleci jak sen i nie znajdą go; ucieknie jak nocne widzenie.
9
Oko, które go widziało, nie zobaczy go więcej, i już nie ujrzy go jego miejsce.
10
Jego synowie będą się korzyć przed ubogim, jego ręce zwrócą swe bogactwo.
11
Jego kości są pełne grzechów jego młodości, razem z nim spoczną w prochu.
12
A choć zło jest słodkie w jego ustach i zataja je pod swoim językiem;
13
Chociaż rozkoszuje się nim i nie opuszcza go, zatrzymując je na swoim podniebieniu;
14
To jednak jego pokarm we wnętrznościach przemienia się, staje się żółcią żmii w jego wnętrzu.
15
Połknął bogactwa i zwróci je; Bóg je wyrzuci z jego brzucha.
16
Będzie ssał jad żmii, zabije go język węża.
17
Nie zobaczy rzek, potoków, strumieni miodu ani masła.
18
Zwróci swój zysk i nie połknie go; i choć znowu zdobędzie wielki majątek, nie ucieszy się z niego.
Settings