Izajasz 33:7-12

Rozpacz i obietnica sądu Bożego

Izajasz 33:7-12
7
Oto mocarze ich wołają na dworze, posłowie pokoju gorzko płaczą.
8
Spustoszały drogi, przestano ścieszką chodzić; złamał przymierze, znieważył miasta, a człowieka za nic sobie nie ma.
9
Płakała i zwątlała ziemia; zawstydzony jest Liban i uwiądł; Saron się stał jako pustynia, i otłuczono Basan i Karmel.
10
Teraz powstanę, mówi Pan, teraz się wywyższę, teraz się podniosę.
11
Począwszy słomę, urodzicie mierzwę; duch wasz was pożre jako ogień.
12
I będą narody, jako wypalone wapno; będą jako ciernie wycięte, ogniem spalone.
Czytaj cały rozdział 33
Settings

Reading Style

Typeface

Font Size 19px

Reading Width 45 chars

Options