Izajasz 22:1-11

Wyrocznia dotycząca Doliny Widzenia

Izajasz 22:1-11
1
Brzemię doliny widzenia. Cóż ci się stało, żeś wszystka na dachy wystąpiła?
2
Miasto pełne wrzasku, i zgiełku, miasto weselące się! Pobici twoi nie są pobici mieczem, ani zginęli w bitwie.
3
Wszyscy książęta twoi naporząd się rozpierzchnęli, od strzelców powiązani są wespół, i ci, którzy z daleka uciekają.
4
Dlategom rzekł: Odstąpcie odemnie, abym gorzko płakał; nie kwapcie się, cieszyć mię w spustoszeniu córki ludu mojego.
5
Albowiem to jest dzień ucisku i podeptania, i zamięszania od Pana, Pana zastępów, w dolinie widzenia, dzień burzenia murów, i wołania na góry.
6
Elam też wziął sajdak z wozami ludu wojennego, a Kir okazał tarczę swoję.
7
I stało się, że wyborne doliny twoje napełnione były wozami, a jezdni się potężnie zaszańcowali u bramy.
8
I odkryta była zasłona Judowa; a poglądałeś dnia onego na zbrojownię w domu lasu.
9
I poglądaliście na rozwaliny miasta Dawidowego, bo ich wiele było; i zgromadziły się wody sadzawki dolnej.
10
Także policzyliście domy w Jeruzalemie, a rozwaliliście domy na oprawę murów.
11
Uczyniliście też przekop między dwoma murami, dla wód stawu starego, a nie oglądaliście się na tego, co go sprawił, a tego, który go zdawna zbudował, nie widzieliście.
Czytaj cały rozdział 22
Settings

Reading Style

Typeface

Font Size 19px

Reading Width 45 chars

Options