Dzieje Apostolskie 4:32-37

Jedność i hojność Kościoła

Dzieje Apostolskie 4:32-37
32
A onego mnóstwa wierzących było serce jedno i dusza jedna, a żaden z majętności swoich nie zwał nic swojem własnem, ale mieli wszystkie rzeczy spólne.
33
A wielką mocą Apostołowie dawali świadectwo o zmartwychwstaniu Pana Jezusowem i była wielka łaska nad nimi wszystkimi.
34
Bo żadnego nie było między nimi niedostatecznego; gdyż którzykolwiek mieli role albo domy, sprzedawając przynosili pieniądze za to, co posprzedawali,
35
I kładli przed nogi apostolskie, i rozdawano to każdemu, ile komu było potrzeba.
36
Tedy Jozes, który nazwany był od Apostołów Barnabaszem, (co się wykłada: syn pociechy), Lewita, z Cypru rodem,
37
Mając rolę, sprzedawszy ją, przyniósł pieniądze i położył je u nóg apostolskich.
Czytaj cały rozdział 4
Settings

Reading Style

Typeface

Font Size 19px

Reading Width 45 chars

Options