De klacht: verraad door valse getuigen

Psalmen 35:11-18

Wrevelige getuigen staan er op; hetgeen ik niet weet, eisen zij van mij.

Zij vergelden mij kwaad voor goed, de beroving mijner ziel.

Mij aangaande daarentegen, als zij krank waren, was een zak mijn kleed; ik kwelde mijn ziel met vasten, en mijn gebed keerde weder in mijn boezem.

Ik ging steeds, alsof het een vriend, alsof het mij een broeder geweest ware; ik ging gebukt in het zwart, als een, die over zijn moeder treurt.

Maar als ik hinkte, waren zij verblijd, en verzamelden zich; zij verzamelden zich tot mij als geslagenen, en ik merkte niets; zij scheurden hun klederen, en zwegen niet stil.

Onder de huichelende spotachtige tafelbroeders knersten zij over mij met hun tanden.

HEERE! hoe lang zult Gij toezien? Breng mijn ziel weder van hunlieder verwoestingen, mijn eenzame van de jonge leeuwen.

Zo zal ik U loven in de grote gemeente; onder machtig veel volks zal ik U prijzen.

De klacht: verraad door valse getuigen

Reading Style

Typeface

Font Size 19px

Reading Width 45 chars

Options