Het verlangen naar rust in de dood

Job 3:11-19

Waarom ben ik niet gestorven van de baarmoeder af, en heb den geest gegeven, als ik uit den buik voortkwam?

Waarom zijn mij de knieen voorgekomen, en waartoe de borsten, opdat ik zuigen zou?

Want nu zou ik nederliggen, en stil zijn; ik zou slapen, dan zou voor mij rust wezen;

Met de koningen en raadsheren der aarde, die voor zich woeste plaatsen bebouwden;

Of met de vorsten, die goud hadden, die hun huizen met zilver vervulden.

Of als een verborgene misdracht, zou ik niet zijn; als de kinderkens, die het licht niet gezien hebben.

Daar houden de bozen op van beroering, en daar rusten de vermoeiden van kracht;

Daar zijn de gebondenen te zamen in rust; zij horen de stem des drijvers niet.

De kleine en de grote is daar; en de knecht vrij van zijn heer.