مزامیر ۱۱۹:۱۳۵-۱۵۹
۱۳۵
روی خود را بر بندهٔ خود روشن ساز، و فرایض خود را به من بیاموز.
۱۳۶
نهرهای آب از چشمانم جاری است زیرا که شریعت تو را نگاه نمی‌دارند.
۱۳۷
{ص} ای خداوند تو عادل هستی و داوریهای تو راست است.
۱۳۸
شهادات خود را به راستی امر فرمودی و به امانت الی نهایت.
۱۳۹
غیرت من مرا هلاک کرده است زیرا که دشمنان من کلام تو را فراموش کرده‌اند.
۱۴۰
کلام تو بی‌نهایت مصفّیٰ است و بندهٔ تو آن را دوست می‌دارد.
۱۴۱
من کوچک و حقیر هستم، امّا وصایای تو را فراموش نکردم.
۱۴۲
عدالت تو عدل است تا ابدالآباد و شریعت تو راست است.
۱۴۳
تنگی و ضیق مرا در گرفته است، امّا اوامر تو تَلَذُّذ من است.
۱۴۴
شهادات تو عادل است تا ابدالآباد. مرا فهیم گردان تا زنده شوم.
۱۴۵
{ق} به تمامیِ دل خوانده‌ام. ای خداوند مرا جواب ده تا فرایض تو را نگاه دارم!
۱۴۶
تو را خوانده‌ام، پس مرا نجات ده. و شهادات تو را نگاه خواهم داشت.
۱۴۷
بر طلوع فجر سبقت جسته، استغاثه کردم، و کلام تو را انتظار کشیدم.
۱۴۸
چشمانم بر پاسهای شب سبقت جست، تا در کلام تو تفکّر بنمایم.
۱۴۹
به حسب رحمت خود آواز مرا بشنو. ای خداوند موافق داوریهای خود مرا زنده ساز.
۱۵۰
آنانی که در پی خباثت می‌روند، نزدیک می‌آیند، و از شریعت تو دورمی‌باشند.
۱۵۱
ای خداوند تو نزدیک هستی و جمیع اوامر تو راست است.
۱۵۲
شهادات تو را از زمان پیش دانسته‌ام که آنها را بنیان کرده‌ای تا ابدالآباد.
۱۵۳
{ر} بر مذلّت من نظر کن و مرا خلاصی ده زیرا که شریعت تو را فراموش نکرده‌ام.
۱۵۴
در دعوای من دادرسی فرموده، مرا نجات ده و به حسب کلام خویش مرا زنده ساز.
۱۵۵
نجات از شریران دور است زیرا که فرایض تو را نمی‌طلبند.
۱۵۶
ای خداوند، رحمتهای تو بسیار است. به حسب داوریهای خود مرا زنده ساز.
۱۵۷
جفاکنندگان و خصمانِ من بسیارند. امّا از شهادات تو رو برنگردانیدم.
۱۵۸
خیانتکاران را دیدم و مکروه داشتم زیرا کلام تو را نگاه نمی‌دارند.
۱۵۹
ببین که وصایای تو را دوست می‌دارم. ای خداوند، به حسب رحمت خود مرا زنده ساز!
متن کتاب مقدس: Old Persian Version (1895) · مالکیت عمومی