گواهی رهایی و توکل

مزامیر ۱۱۸:۵-۱۴

در تنگی یاه را خواندم. یاه مرا اجابت فرموده، در جای وسیع آورد.

خداوند با من است، پس نخواهم ترسید. انسان به من چه تواند کرد؟

خداوند برایم از مددکاران من است. پس من بر نفرت کنندگان خود آرزوی خویش را خواهم دید.

به خداوند پناه بردن بهتر است از توکّل نمودن بر آدمیان.

به خداوند پناه بردن بهتراست از توکّل نمودن بر امیران.

۱۰

جمیع امّت‌ها مرا احاطه کردند، لیکن به نام خداوند ایشان را هلاک خواهم کرد.

۱۱

مرا احاطه کردند و دور مرا گرفتند، لیکن به نام خداوند ایشان را هلاک خواهم کرد.

۱۲

مثل زنبورها مرا احاطه کردند و مثل آتش خارها خاموش شدند. زیرا که به نام خداوند ایشان را هلاک خواهم کرد.

۱۳

بر من سخت هجوم آوردی تا بیفتم، لیکن خداوند مرا اعانت نمود.