مزامیر ۱۰۶:۲۴-۳۹
۲۴
و زمین مرغوب را خوار شمردند و به کلام وی ایمان نیاوردند.
۲۵
و در خیمه‌های خود همهمه کردند و قول خداوند را استماع ننمودند.
۲۶
له'ذا دست خود را برایشان برافراشت، که ایشان را در صحرا از پا درآوَرَدْ.
۲۷
و ذریّت ایشان را در میان امّت‌ها بیندازد و ایشان را در زمینها پراکنده کند.
۲۸
پس به بعل فغور پیوستند و قربانی‌های مردگان را خوردند.
۲۹
و به کارهای خود خشم او را به هیجان آوردند و وبا بر ایشان سخت آمد.
۳۰
آنگاه فینحاس بر پا ایستاده، داوری نمود و وبا برداشته شد.
۳۱
و این برای او به عدالت محسوب گردید، نسلاً بعد نسل تا ابدالآباد.
۳۲
و او را نزد آب مریبه غضبناک نمودند. حتی موسی را به خاطر ایشان آزاری عارض گردید.
۳۳
زیرا که روح او را تلخ ساختند، تا از لبهای خود ناسزا گفت.
۳۴
و آن قومها را هلاک نکردند، که دربارهٔ ایشان خداوند امر فرموده بود.
۳۵
بلکه خویشتن را با امّت‌ها آمیختند و کارهای ایشان را آموختند.
۳۶
و بتهای ایشان را پرستش نمودند تا آنکه برای ایشان دام گردید.
۳۷
و پسران و دختران خویش را برای دیوها قربانی گذرانیدند،
۳۸
و خون بی‌گناه را ریختند، یعنی خون پسران و دختران خود را که آن را برای بتهای کنعان ذبح کردند و زمین از خون ملوّث گردید.
۳۹
و از کارهای خود نجس شدند و در افعال خویش زناکار گردیدند.
متن کتاب مقدس: Old Persian Version (1895) · مالکیت عمومی