ایوب ۲۰:۴-۱۸
۴
آیا این را از قدیم ندانستهای، از زمانیكه انسان بر زمین قرار داده شد،
۵
كه شادی شریران، اندك زمانی است، و خوشی ریاكاران، لحظهای؟
۶
اگر چه شوكت او تا به آسمان بلند شود، و سر خود را تا به فلك برافرازد،
۷
لیكن مثل فضله خود تا به ابد هلاك خواهد شد، و بینندگانش خواهند گفت: كجا است؟
۸
مثل خواب، میپرد و یافت نمیشود، و مثل رؤیای شب، او را خواهند گریزانید.
۹
چشمی كه او را دیده است دیگر نخواهد دید، و مكانش باز بر او نخواهد نگریست.
۱۰
فرزندانش نزد فقیران تذلّل خواهند كرد، و دستهایش دولت او را پس خواهد داد.
۱۱
استخوانهایش از جوانی پر است، لیكن همراه او در خاك خواهد خوابید.
۱۲
اگر چه شرارت در دهانش شیرین باشد، و آن را زیر زبانش پنهان كند.
۱۳
اگر چه او را دریغ دارد و از دست ندهد، و آن را در میان كام خود نگاه دارد.
۱۴
لیكن خوراك او در احشایش تبدیل میشود، و در اندرونش زهرمار میگردد.
۱۵
دولت را فرو برده است و آن را قی خواهد كرد، و خدا آن را از شكمش بیرون خواهد نمود.
۱۶
او زهر مارها را خواهد مكید، و زبان افعی او را خواهد كشت.
۱۷
بر رودخانهها نظر نخواهند كرد، بر نهرها و جویهای شهد و شیر.
۱۸
ثمره زحمت خود را رد كرده، آن را فرو نخواهد برد، و برحسب دولتی كه كسب كرده است، شادی نخواهد نمود.
Settings