ارمیا ۹:۲-۸
۲
كاش كه در بیابان منزل مسافران می‌داشتم تا قوم خود را ترك كرده، از نزد ایشان می‌رفتم چونكه همگی ایشان زناكار و جماعت خیانت‌كارند.
۳
زبان خویش را مثل كمان خود به دروغ می‌كشند. در زمین قوی شده‌اند اما نه برای راستی زیرا خداوند می‌گوید: «از شرارت به شرارت ترقّی می‌كنند و مرا نمی‌شناسند.»
۴
هر یك از همسایه خویش باحذر باشید و به هیچ برادر اعتماد منمایید زیرا هر برادر از پا درمی‌آورد و هر همسایه به نمّامی گردش می‌كند.
۵
و هر كس همسایه خود را فریب می‌دهد و ایشان براستی تكلّم نمی‌نمایند و زبان‌خود را به دروغگویی آموخته‌اند و از كج‌رفتاری خسته شده‌اند.
۶
خداوند می‌گوید كه «مسكن تو در میان فریب است و از مكر خویش نمی‌خواهند كه مرا بشناسند.»
۷
بنابراین یهوه صبایوت چنین می‌گوید: «اینك من ایشان را قال گذاشته، امتحان خواهم نمود. زیرا به خاطر دختر قوم خود چه توانم كرد؟
۸
زبان ایشان تیر مهلك است كه به فریب سخن می‌راند. به زبان خود با همسایه خویش سخنان صلح‌آمیز می‌گویند، اما در دل خـود بـرای او كمین می‌گذارند.»
متن کتاب مقدس: Old Persian Version (1895) · مالکیت عمومی