اشعیا ۲۲:۱-۱۴
۱
الا´ن تو را چه شد كه كلّیةً بر بامها برآمدی؟
۲
ای كه پر از شورشها هستی و ای شهر پرغوغا و ای قریه مفتخر! كشتگانت كشته شمشیر نیستند و در جنگ هلاك نشدهاند.
۳
جمیع سرورانت با هم گریختند و بدون تیراندازان اسیر گشتند. همگانی كه در تو یافت شدند با هم اسیر گردیدند و به جای دور فرار كردند.
۴
بنابراین گفتم نظر خود را از من بگردانید زیرا كه با تلخی گریه میكنم. برای تسلّی من دربارۀ خرابی دختر قومم الحاح مكنید.
۵
زیرا خداوند یهوه صبایوت روز آشفتگی و پایمالی و پریشانیای در وادی رؤیا دارد. دیوارها را منهدم میسازند و صدای استغاثه تا به كوهها میرسد.
۶
و عیلام با افواج مردان و سواران تركش را برداشته است و قیر سپر را مكشوف نموده است،
۷
و وادیهای بهترینت از ارابهها پر شده، سواران پیش دروازههایت صفآرایی مینمایند؛
۸
و پوشش یهودا برداشته میشود و در آن روز به اسلحه خانه جنگل نگاه خواهید كرد؛
۹
و رخنههای شهر داود را كه بسیارند خواهید دید و آب بركه تحتانی را جمع خواهید نمود؛
۱۰
و خانههای اورشلیم را خواهید شمرد و خانهها را به جهت حصاربندی دیوارها خراب خواهید نمود.
۱۱
و درمیان دو دیوار حوضی برای آب بركه قدیم خواهید ساخت امّا به صانع آن نخواهید نگریست و به آنكه آن را از ایام پیشین ساخته است نگران نخواهید شد.
۱۲
و در آن روز خداوند یهوه صبایوت (شما را) به گریستن وماتم كردن و كندن مو و پوشیدن پلاس خواهد خواند.
۱۳
و اینك شادمانی و خوشی و كشتن گاوان و ذبح كردن گوسفندان و خوردن گوشت و نوشیدن شراب خواهد بود كه بخوریم و بنوشیم زیرا كه فردا میمیریم.
۱۴
و یهوه صبایوت در گوش من اعلام كرده است كه این گناه شما تا بمیرید هرگز كفّاره نخواهد شد. خداوند یهوه صبایوت این را گفته است.
Settings