دوم پادشاهان ۱۵:۱-۱۹
۱
و در سال بیست و هفتمِ یرُبْعام، پادشاه‌اسرائیل، عَزَرْیا ابن اَمَصْیا، پادشاه یهودا آغاز سلطنت نمود.
۲
و شانزده ساله بود كه پادشاه شد و پنجاه و دو سال در اورشلیم پادشاهی كرد و اسم مادرش یكُلْیای اورشلیمی بود.
۳
و آنچه در نظر خداوند پسند بود، موافق هر چه پدرش اَمَصْیا كرده بود، بجا آورد.
۴
لیكن مكانهای بلند برداشته نشد و قوم هنوز در مكانهای بلند قربانی می‌گذرانیدند و بخور می‌سوزانیدند.
۵
و خداوند ، پادشاه را مبتلا ساخت كه تا روز وفاتش ابرص بود و در مریض‌خانه‌ای ساكن ماند و یوتام پسر پادشاه بر خانۀ او بود و بر قوم زمین داوری می‌نمود.
۶
و بقیۀ وقایع عَزَرْیا و هر چه كرد، آیا در كتاب تواریخ ایام پادشاهان یهودا مكتوب نیست؟
۷
پس عَزَرْیا با پدران خود خوابید و او را با پدرانش در شهر داود دفن كردند و پسرش، یوتام در جایش پادشاه بود.
۸
در سال سی و هشتم عَزَرْیا، پادشاه یهودا، زكریا ابن یرُبْعام بر اسرائیل در سامره پادشاه شد و شش ماه پادشاهی كرد.
۹
و آنچه در نظر خداوندناپسند بود، به نحوی كه پدرانش می‌كردند، به عمل آورد و از گناهان یرُبْعام بن‌نَباط كه اسرائیل را مرتكب گناه ساخته بود، اجتناب ننمود.
۱۰
پس شَلّوُم بن یابیش بر او شوریده، او را در حضور قوم زد و كشت و به جایش سلطنت نمود.
۱۱
و بقیۀ وقایع زكریا اینك در كتاب تواریخ ایام پادشاهان اسرائیل مكتوب است.
۱۲
این كلام خداوند بود كه آن را به ییهُو خطاب كرده، گفت: «پسران تو تا پشت چهارم بركرسی اسرائیل خواهند نشست.» پس همچنین به وقوع پیوست.
۱۳
در سال سی و نهمِ عُّزِیا، پادشاه یهودا، شلّوم بن یابیش پادشاه شد و یك ماه در سامره سلطنت نمود.
۱۴
و مَنَحیم بن جادی از تِرْصَه برآمده، به سامره داخل شد. و شلّوم بن یابیش را در سامره زده، او را كشت و به جایش سلطنت نمود.
۱۵
و بقیۀ وقایع شلّوم و فتنه‌ای كه كرد، اینك در كتاب تواریخ ایام پادشاهان اسرائیل مكتوب است.
۱۶
آنگاه مَنَحیم تِفْصَح را با هر چه كه در آن بود و حدودش را از تِرْصَه زد، از این جهت كه برای او باز نكردند، آن را زد، و تمامی زنان حامله‌اش را شكم‌پاره كرد.
۱۷
در سال سی و نهمِ عَزَرْیا، پادشاه یهودا، مَنَحیم بن جادی، بر اسرائیل پادشاه شد و ده سال در سامره سلطنت نمود.
۱۸
و آنچه در نظر خداوند ناپسند بود، به عمل آورد و از گناهان یرُبْعام بن نَباط كه اسرائیل را مرتكب گناه ساخته‌بود، اجتناب ننمود.
۱۹
پس فول، پادشاه آشور، بر زمین هجوم آورد و مَنَحیم، هزار وزنۀ نقره به فول داد تا دست او با وی باشد و سلطنت را در دستش استوار سازد.
متن کتاب مقدس: Old Persian Version (1895) · مالکیت عمومی