Ιώβ 17:11-16

Χαμένη ελπίδα και η βεβαιότητα του τάφου

Ιώβ 17:11-16
11
Αι ημέραι μου παρήλθον, εκόπησαν οι σκοποί μου, αι επιθυμίαι της καρδίας μου.
12
Την νύκτα μετέβαλον εις ημέραν· το φως είναι πλησίον του σκότους.
13
Εάν προσμένω, ο τάφος είναι η κατοικία μου· έστρωσα την κλίνην μου εν τω σκότει.
14
Εβόησα προς την φθοράν, Είσαι, πατήρ μου· προς τον σκώληκα, Μήτηρ μου και αδελφή μου είσαι.
15
Και που τώρα η ελπίς μου; και την ελπίδα μου τις θέλει ιδεί;
16
εις το βάθος του άδου θέλει καταβή· βεβαίως θέλει αναπαυθή μετ' εμού εν τω χώματι.
Διαβάστε ολόκληρο το κεφάλαιο 17
Settings

Reading Style

Typeface

Font Size 19px

Reading Width 45 chars

Options