God

یَهُوَه صبایوت با ماست، و خدای یعقوب قلعهٔ بلند ما، سِلاه.

بیایید کارهای خداوند را نظاره کنید، که چه خرابیها در جهان پیدا نمود.

او جنگها را تا اقصای جهان تسکین می‌دهد؛ کمان را می‌شکند و نیزه را قطع می‌کند و ارابه‌ها را به آتش می‌سوزاند.

بازایستید و بدانید که من خدا هستم؛ در میان امّت‌ها، متعال و در جهان، متعال خواهم شد.

یهوه صبایوت با ماست و خدای یعقوب قلعهٔ بلند ما، سِلاه.

{برای سالار مغنیان. مزمور بنیقورح} ای جمیع امّت‌ها دستک زنید. نزد خدا به آواز شادی بانگ برآورید.

زیرا خداوند متعال و مهیب است و بر تمامیِ جهان خدای بزرگ.

میراث ما را برای ما خواهد برگزید، یعنی جلالت یعقوب را که دوست می‌دارد، سِلاه.

خدا به آواز بلند صعود نموده است؛ خداوند به آواز کرنا.

تسبیح بخوانید، خدا را تسبیح بخوانید. تسبیح بخوانید، پادشاه ما را تسبیح بخوانید.

زیرا خدا پادشاه تمامیِ جهان است. به خردمندی تسبیح بخوانید.

خدا بر امّت‌ها سلطنت می‌کند. خدا بر تخت قدس خود نشسته است.

سروران قومها با قوم خدای ابراهیم جمع شده‌اند زیرا که سپرهای جهان از آن خداست. او بسیار متعال می‌باشد.

{سرود و مزمور بنیقورح} خداوند بزرگ است و بی‌نهایت مجید،در شهر خدای ما و در کوه مقدس خویش.

خدا در قصرهای آن به ملجای بلند معروف است.

چنانکه شنیده بودیم، همچنان دیده‌ایم، در شهر یهوه صبایوت، در شهر خدای ما؛ خدا آن را تا ابدالآباد مستحکم خواهد ساخت، سِلاه.

ای خدا در رحمت تو تفکر کرده‌ایم، در اندرون هیکل تو.

ای خدا چنانکه نام تو است، همچنان تسبیح تو نیز تا اقصای زمین. دست راست تو از عدالت پُر است.

کوه صهیون شادی می‌کند و دختران یهودا به وجد می‌آیند، به‌سبب داوریهای تو.

زیرا این خدا، خدای ماست تا ابدالآباد و ما را تا به موت هدایت خواهد نمود.

هیچ کس هرگز برای برادر خود فدیه نخواهد داد و کفّارهٔٔ او را به خدا نخواهد بخشید.

لیکن خدا جان مرا ازدست هاویه نجات خواهد داد زیرا که مرا خواهد گرفت، سلاه.

{مزمور آساف} خدا، خدا یهوه تکلّم می‌کند و زمین را از مَطْلَع آفتاب تا به مغربش می‌خواند.

از صهیون که کمال زیبایی است، خدا تجلّی نموده است.

خدای ما می‌آید و سکوت نخواهد نمود. آتش پیش روی او می‌بلعد و طوفان شدید گرداگرد وی خواهد بود.