Psalmów 109

Skarga na podstępnych nieprzyjaciół 1–5

Przewodnikowi chóru. Psalm Dawida. Boże mojej chwały, nie milcz;

Bo otworzyły się przeciwko mnie usta niegodziwego i usta podstępnego; mówili przeciwko mnie językiem kłamliwym;

Otoczyli mnie słowami nienawiści i walczą przeciwko mnie bez przyczyny.

Sprzeciwiają mi się w zamian za moją miłość, choć ja się za nich modliłem.

Odpłacają mi złem za dobro i nienawiścią za moją miłość.

Postaw nad nim niegodziwego, a szatan niech stoi po jego prawicy.

Gdy stanie przed sądem, niech wyjdzie potępiony, a jego modlitwa niech zamieni się w grzech.

Niech jego dni będą krótkie, a jego urząd niech przejmie inny.

Niech jego dzieci będą sierotami, a jego żona wdową.

Niech jego dzieci będą tułaczami i żebrzą, niech żebrzą z dala od swoich opustoszałych miejsc.

Niech lichwiarz przejmie wszystko, co ma, a obcy niech rozgrabią owoc jego pracy.

Niech nie będzie nikogo, kto by mu okazał miłosierdzie; niech nie będzie nikogo, kto by się zlitował nad jego sierotami.

Niech jego potomkowie zostaną wykorzenieni, niech ich imię zginie w drugim pokoleniu.

Niech PAN pamięta nieprawość jego przodków, a grzech jego matki niech nie będzie zgładzony.

Niech będą zawsze przed PANEM, aż wykorzeni z ziemi pamięć o nich;

Dlatego że nie pamiętał, by okazać miłosierdzie, ale prześladował człowieka nędznego i ubogiego, a strapionego w sercu chciał zabić.

Skoro umiłował przekleństwo, niech na niego spadnie; skoro nie chciał błogosławieństwa, niech się od niego oddali.

Ubierał się w przekleństwo jak w szatę, więc niech wejdzie jak woda do jego wnętrzności i jak oliwa do jego kości.

Niech mu będzie jak płaszcz, który go okrywa, i jak pas, który go zawsze opasuje.

Taka niech będzie zapłata od PANA dla moich przeciwników i tych, którzy źle mówią przeciwko mojej duszy.

Ale ty, BOŻE, Panie, ujmij się za mną przez wzgląd na twoje imię; ocal mnie, bo wielkie jest twoje miłosierdzie.

Jestem bowiem ubogi i nędzny, a moje serce we mnie jest zranione.

Niknę jak cień, który się chyli, strząsają mnie jak szarańczę.

Moje kolana słabną od postu, a moje ciało wychudło bez tłuszczu.

Stałem się też dla nich pośmiewiskiem; gdy mnie widzą, kiwają głowami.

Wspomóż mnie, PANIE, mój Boże; wybaw mnie według swego miłosierdzia;

Aby mogli poznać, że to twoja ręka; że ty, PANIE, to uczyniłeś.

Niech oni przeklinają, ale ty błogosław; gdy powstają, niech będą zawstydzeni, a twój sługa niech się weseli.

Niech moi przeciwnicy okryją się hańbą i niech się okryją własnym wstydem jak płaszczem.

Będę wielce wysławiał PANA swymi ustami i pośród tłumu będę go chwalić;

Bo staje po prawicy nędznego, aby go wybawić od tych, którzy osądzają jego duszę.