مزامیر ۶۶ - فارسی · OPV

۱

{برای سالار مغنیان. سرود و مزمور} ای تمامیِ زمین، برای خدا بانگ شادمانی بزنید!

۲

جلال نام او را بسرایید، و در تسبیح او جلال او را توصیف نمایید!

۳

خدا را گویید، چه مَهیب است کارهای تو! از شدت قوّت تو دشمنانت نزد تو تذلل خواهند کرد!

۴

تمامیِ زمین تو را پرستش خواهند کرد و تو را خواهند سرایید و به نام تو ترنم خواهند نمود. سِلاه.

۵

بیایید کارهای خدا را مشاهده کنید. او درکارهای خود به بنی‌آدم مهیب است.

۶

دریا را به خشکی مبدل ساخت و مردم از نهر با پا عبور کردند. در آنجا بدو شادی نمودیم.

۷

در تواناییِ خود تا به ابد سلطنت می‌کند و چشمانش مراقب امّت‌ها است. فتنهانگیزانْ خویشتن را برنیفرازند، سِلاه.

۸

ای قومها، خدای ما را متبارک خوانید و آواز تسبیح او را بشنوانید.

۹

که جانهای ما را در حیات قرار می‌دهد و نمی‌گذارد که پایهای ما لغزش خورد.

۱۰

زیرا ای خدا تو ما را امتحان کرده‌ای و ما را غال گذاشته‌ای چنانکه نقره را غال می‌گذارند.

۱۱

ما را به دام درآوردی و باری گران بر پشتهای ما نهادی.

۱۲

مردمان را بر سر ما سوار گردانیدی و به آتش و آب در آمدیم. پس ما را به جای خرم بیرون آوردی.

۱۳

قربانی‌های سوختنی به خانهٔ تو خواهم آورد. نذرهای خود را به تو وفا خواهم نمود،

۱۴

که لبهای خود را بر آنها گشودم و در زمان تنگیِ خود آنها را به زبان خود آوردم.

۱۵

قربانی‌های سوختنیِ پرواری را نزد تو خواهم گذرانید. گوساله‌ها و بزها را با بخور قوچها ذبح خواهم کرد، سلاه.

۱۶

ای همهٔٔ خداترسان بیایید و بشنوید تا از آنچه او برای جان من کرده است خبر دهم.

۱۷

به دهانم نزد او آواز خود را بلند کردم و تسبیح بلند بر زبان من بود.

۱۸

اگر بدی را در دل خود منظور می‌داشتم، خداوند مرا نمی‌شنید.

۱۹

لیکن خدا مرا شنیده است و به آواز دعای من توجه فرموده.

۲۰

متبارک باد خدا که دعای مرا از خود، و رحمت خویش را از من برنگردانیده است.

مزامیر۶۶