Shem

A gdy było Noemu pięć set lat, spłodził Noe Sema, Chama, i Jafeta.

I spłodził Noe trzech synów, Sema, Chama, i Jafeta.

Onegoż dnia wszedł Noe i Sem i Cham i Jafet, synowie Noego, i żona Noego, i trzy żony synów jego z nim do korabia.

A byli synowie Noego, którzy wyszli z korabia, Sem, i Cham, i Jafet; a Cham jest ojcem Chanaan.

Tedy wziąwszy Sem i Jafet szatę, a włożywszy ją oba na ramiona swe, szli wspak, i zakryli nagość ojca swego; a oblicza ich odwrócone były, że nagości ojca swego nie widzieli.

Rzekł też: Błogosławiony Pan Bóg Semów, a niech będzie Chanaan sługą ich.

Niech rozszerzy Bóg Jafeta, i niech mieszka w namieciech Semowych a niech Chanaan sługą ich.

Teć są rodzaje synów Noego, Sema, Chama i Jafeta, którym się narodziło synów po potopie.

A Semowi, ojcu wszystkich synów Heberowych, bratu Jafeta starszego, urodzili się synowie.

Synowie Semowi: Elam i Assur, i Arfachsad, i Lud, i Aram.

Cić są synowie Semowi w domach swych, w językach swych, w ziemiach swych, w narodziech swych.

Teć są rodzaje Semowe: Sem gdy miał sto lat, spłodził Arfachsada we dwa lata po potopie.

I żył Sem po spłodzeniu Arfachsada pięć set lat, i spłodził syny i córki.

Noe, Sem, Cham, i Jafet.

Synowie Semowi: Elam, i Assur, i Arfachsad, i Lud, i Aram, i Chus, i Hul, i Gieter, i Mesech.

Sem, Arfachsad, Selech.

Syna Kainowego, syna Arfaksadowego, syna Semowego, syna Noego, syna Lamechowego,