Przejdź do treści

God

11,427 wersetów · 2 członków rodziny

Wersety wspominające God

Filtruj według księgi
  1. Przetoż sprawił, że marnie dokonali dni swoich, i lat swoich w strachu.

  2. Gdy ich tracił, jeźliże go szukali, i nawracali się, a szukali z rana Boga,

  3. Przypominając sobie, iż Bóg był skałą ich, a Bóg najwyższy odkupicielem ich:

  4. (Aczkolwiek pochlebiali mu usty swemi, i językiem swoim kłamali mu;

  5. A serce ich nie było szczere przed nim, ani wiernymi byli w przymierzu jego.)

  6. On jednak będąc miłosierny odpuszczał nieprawości ich, a nie zatracał ich, ale częstokroć odwracał gniew swój, a nie pobudzał wszystkiego gniewu swego;

  7. Bo pamiętał, że są ciałem, wiatrem, który odchodzi, a nie wraca się zaś.

  8. Jako go często draźnili na puszczy, i do boleści przywodzili na pustyniach?

  9. Bo coraz kusili Boga, a Świętemu Izraelskiemu granice zamierzali.

  10. Nie pamiętali na rękę jego, i na on dzień, w który ich wybawił z utrapienia;

  11. Gdy czynił w Egipcie znaki swoje, a cuda swe na polu Soan;

  12. Posłał na nich gniew zapalczywości swojej, popędliwość, i rozgniewanie, i uciśnienie, przypuściwszy na nich aniołów złych.

  13. Wyprostował ścieżkę gniewowi swemu, nie zachował od śmierci duszy ich, i na bydło ich powietrze dopuścił;

  14. Ale jako owce wyprowadził lud swój, a wodził ich jako stada po puszczy.

  15. Wodził ich w bezpieczeństwie, tak, że się nie lękali, (a nieprzyjaciół ich okryło morze,)

  16. Aż ich przywiódł do świętej granicy swojej, na onę górę, której nabyła prawica jego.

  17. A wszakże przecież kusili i draźnili Boga najwyższego, a świadectwa jego nie strzegli.

  18. Bo go wzruszyli do gniewu wyżynami swemi, a rytemi bałwanami swemi pobudzili go do zapalczywości.

  19. Co słysząc Bóg rozgniewał się, i zbrzydził sobie bardzo Izraela,

  20. Tak, że opuściwszy przybytek w Sylo, namiot, który postawił między ludźmi,

  21. Podał w niewolę moc swoję, i sławę swoję w ręce nieprzyjacielskie.

  22. Dał pod miecz lud swój, a na dziedzictwo swoje rozgniewał się.

  23. Lecz potem ocucił się Pan jako ze snu, jako mocarz wykrzykający od wina.

  24. I zaraził nieprzyjaciół swoich na pośladkach, a na wieczną hańbę podał ich.

  25. Ale choć wzgardził namiotem Józefowym, a pokolenia Efraimowego nie obrał,