Psalmów 22:1-20
1
Przewodnikowi chóru, na Ajjelet haszahar. Psalm Dawida. Boże mój, Boże mój, czemu mnie opuściłeś? Czemu jesteś tak daleki od wybawienia mnie, od słów mego jęku?
2
Boże mój, wołam we dnie, a nie odzywasz się do mnie; w nocy, a nie mogę się uspokoić.
3
Ale ty jesteś Święty, mieszkający wśród chwały Izraela.
4
Tobie ufali nasi ojcowie, ufali i wyzwoliłeś ich.
5
Do ciebie wołali i zostali wybawieni, tobie ufali i się nie zawiedli.
6
Ja zaś jestem robakiem, a nie człowiekiem, pośmiewiskiem ludzi i wzgardą ludu.
7
Wszyscy, którzy mnie widzą, szydzą ze mnie, wykrzywiają usta, potrząsają głową, mówiąc:
8
Zaufał PANU, niech go wyzwoli; niech go ocali, skoro go kocha.
9
Ale to ty mnie wydobyłeś z łona, napełniłeś mnie ufnością jeszcze u piersi mojej matki.
10
Na ciebie byłem zdany od narodzenia, od łona matki ty jesteś moim Bogiem.
11
Nie oddalaj się ode mnie, bo utrapienie bliskie, a nie ma nikogo, kto by mnie wspomógł.
12
Otoczyło mnie mnóstwo cielców, osaczyły mnie byki Baszanu.
13
Rozwarły na mnie swe paszcze jak lew drapieżny i ryczący.
14
Rozpłynąłem się jak woda i rozłączyły się wszystkie moje kości; moje serce stało się jak wosk, roztopiło się w moim wnętrzu.
15
Moja siła wyschła jak skorupa, a mój język przylgnął do podniebienia; położyłeś mnie w prochu śmierci.
16
Psy bowiem mnie osaczyły, obległa mnie zgraja złoczyńców; przebili moje ręce i nogi.
17
Mogę policzyć wszystkie moje kości; a oni patrzą na mnie, przypatrują się.
18
Dzielą między siebie moje szaty i o moją tunikę rzucają losy.
19
Ale ty, PANIE, nie oddalaj się; mocy moja, spiesz mi na ratunek.
20
Ocal od miecza moją duszę, od mocy psów cenną duszę moją.
Tekst Biblii: Uwspółcześniona Biblia Gdańska, © 2018 Fundacja Wrota Nadziei · CC BY-ND 4.0