TRV
Łukasza 2:8-20
8
A byli pasterze w onej krainie w polu nocujący i straż nocną trzymający nad stadem swojem.
9
A oto Anioł Pański stanął podle nich, a chwała Pańska zewsząd oświeciła je, i bali się bojaźnią wielką.
10
I rzekł do nich Anioł: Nie bójcie się; bo oto zwiastuję wam radość wielką, która będzie wszystkiemu ludowi:
11
Iż się wam dziś narodził zbawiciel, który jest Chrystus Pan, w mieście Dawidowem.
12
A to wam będzie za znak: znajdziecie niemowlątko uwinione w pieluszki, leżące w żłobie.
13
A zaraz z onym Aniołem przybyło mnóstwo wojsk niebieskich, chwalących Boga i mówiących:
14
Chwała na wysokościach Bogu, a na ziemi pokój, w ludziach dobre upodobanie.
15
I stało się, gdy odeszli Aniołowie od nich do nieba, że oniż pasterze rzekli jedni do drugich: Pójdźmyż aż do Betlehemu, a oglądajmy tę rzecz, która się stała, którą nam Pan oznajmił.
16
A tak spiesząc się, przyszli i znaleźli Maryję i Józefa, i ono niemowlątko leżące w żłobie.
17
I ujrzawszy rozsławili to, co im było powiedziano o tem dzieciątku.
18
A wszyscy, którzy słyszeli, dziwowali się temu, co im pasterze powiadali.
19
Lecz Maryja zachowywała wszystkie te słowa, uważając je w sercu swojem.
20
I wrócili się pasterze, wielbiąc i chwaląc Boga ze wszystkiego, co słyszeli i widzieli, tak jako im było powiedziano.
Settings