Hioba 31:1-12
1
Zawarłem przymierze ze swoimi oczami; jak mógłbym więc myśleć o pannie?
2
Jaki bowiem byłby dział od Boga z góry? I jakie byłoby dziedzictwo od Wszechmocnego z wysoka?
3
Czy zatracenie nie jest przygotowane dla niegodziwych i sroga pomsta dla czyniących nieprawość?
4
Czyż on nie widzi moich dróg i nie liczy wszystkich moich kroków?
5
Jeśli postępowałem kłamliwie, jeśli moja noga spieszyła się do oszustwa;
6
To niech zważy mnie na wadze sprawiedliwej i niech Bóg pozna moją prawość.
7
Jeśli moja noga zboczyła z drogi i moje serce poszło za moimi oczami, i jeśli jakaś zmaza przylgnęła do moich rąk;
8
Wtedy niech ja sieję, a inny spożywa, niech moje latorośle będą wykorzenione.
9
Jeśli moje serce uwiodła kobieta i jeśli czyhałem pod drzwiami swego bliźniego;
10
To niech moja żona mieli innemu i niech inni się nad nią schylają.
11
Jest to bowiem haniebny czyn, karygodna nieprawość;
12
To jest ogień, który pożera aż do zatracenia i może wykorzenić cały mój dobytek.
Tekst Biblii: Uwspółcześniona Biblia Gdańska, © 2018 Fundacja Wrota Nadziei · CC BY-ND 4.0