Hioba 14:1-10
1
Człowiek, urodzony przez kobietę, ma dni niewiele i ma pełno kłopotów;
2
Wyrasta jak kwiat i zostaje podcięty, znika jak cień i się nie ostaje.
3
A jednak na takiego otwierasz swoje oczy i wzywasz mnie przed siebie na sąd.
4
Któż może wydobyć czystego z nieczystego? Ani jeden.
5
Gdyż jego dni są ustalone, liczba jego miesięcy jest u ciebie; wyznaczyłeś mu kres, którego nie może przekroczyć.
6
Odstąp od niego, aby odpoczął, aż zakończy swój dzień jak najemnik.
7
Dla drzewa bowiem jest nadzieja, choć je wytną, że znowu odrośnie, że jego latorośl nie ustanie.
8
Choć jego korzeń zestarzeje się w ziemi i jego pień umrze w prochu;
9
To jednak gdy poczuje wodę, odrasta i rozpuszcza gałęzie jak sadzonka.
10
Ale człowiek umiera i marnieje; a gdy oddaje ducha, gdzie on jest?
Settings