Zniszczenie i hańba Moabu

14

Jakże możecie mówić: Jesteśmy mocnymi i dzielnymi wojownikami w walce?

15

Moab jest zburzony i wyszedł ze swoich miast, a wyborni jego młodzieńcy pójdą na rzeź, mówi Król, jego imię to PAN zastępów.

16

Zbliża się klęska Moabu, jego nieszczęście nadchodzi spiesznie.

17

Opłakujcie go, wszyscy, jego sąsiedzi; wszyscy, którzy znacie jego imię, mówcie: Jakże się złamała mocna laska i berło ozdobne!

18

Zejdź ze swej chwały i siądź w pragnieniu, córko, mieszkanko Dibonu! Bo niszczyciel Moabu nadciągnie przeciwko tobie, rozrzuci twoje twierdze.

19

Stań na drodze i przypatrz się uważnie, mieszkanko Aroeru! Spytaj tego, który ucieka, i tej, która uchodzi: Co się dzieje?

20

Moab jest zawstydzony, bo jest rozgromiony; zawódźcie i krzyczcie, opowiadajcie w Arnon, że Moab jest spustoszony.

21

Sąd nadszedł na ziemię tej równiny, na Cholon, na Jahazę i na Mefaat;

22

Na Dibon, na Nebo i na Bet-Dyblataim;

23

Na Kiriataim, na Betgamul i na Bet-Meon.

24

Na Keriot, na Bosrę i na wszystkie miasta ziemi Moabu, dalekie i bliskie.

25

Róg Moabu został odcięty i jego ramię złamane, mówi PAN.

26

Upójcie go, ponieważ wynosił się przeciw PANU. Niech Moab tarza się w swoich wymiocinach i niech również stanie się pośmiewiskiem.

27

Czy Izrael nie był dla ciebie pośmiewiskiem? Czy złapano go wśród złodziei? Ilekroć bowiem mówisz o nim, skaczesz z radości.

28

Opuszczajcie miasta i zamieszkajcie na skale, mieszkańcy Moabu! Bądźcie jak gołębica, która się gnieździ na ścianach gardzieli urwiska.

Reading style