स्तोत्रसंहिता ३१:२-१३
२
तुम्ही आपले कान माझ्याकडे लावा; त्वरेने येऊन मला सोडवा; माझ्या आश्रयाचे खडक व्हा, मला वाचवण्यासाठी बळकट दुर्ग व्हा.
३
कारण तुम्हीच माझे खडक व माझे दुर्ग आहात; तुमच्या नावाकरिता मला मार्गदर्शन करा आणि मला चालवा.
४
माझ्यासाठी लावलेल्या सापळ्यांमघून तुम्ही मला बाहेर काढा, कारण तुम्हीच माझे आश्रयदुर्ग आहात.
५
मी माझा आत्मा तुमच्या स्वाधीन करतो; माझ्या विश्वासयोग्य याहवेह, तुम्ही मला मुक्त केले.
६
मी व्यर्थ मूर्तिपूजकांचा तिरस्कार करतो; परंतु माझा भरवसा याहवेहवर आहे.
७
तुमच्या प्रीतीमुळे मी आनंदाने प्रफुल्लित झालो आहे, कारण तुम्ही माझ्या पीडा पाहिल्या आहेत आणि माझ्या आत्म्यातील संघर्ष तुम्हाला समजले आहेत.
८
तुम्ही मला माझ्या शत्रूंच्या स्वाधीन केलेले नाही, परंतु तुम्ही माझे पाय विशाल जागी स्थिरावले आहेत.
९
याहवेह, मजवर दया करा, कारण मी संकटात आहे; माझे डोळे दुःखाने थकलेले आहेत; शोकाने माझा देह व माझा आत्मा ढासळला आहे.
१०
दुःखामुळे माझे आयुष्य व कण्हण्यामुळे माझी वर्षे कमी होत आहेत; पापांनी माझी शक्ती शोषून घेतली आहे; माझी हाडे झिजून गेली आहेत.
११
माझ्या सर्व शत्रूंमुळे माझे शेजारी माझा तिरस्कार करतात आणि माझ्या जवळच्या मित्रांची मला भीती वाटते— जे मला रस्त्यावर पाहताच माझ्यापासून दूर पळून जातात.
१२
एखाद्या मृत मनुष्यासारखा माझा विसर पडला आहे; एखाद्या फुटलेल्या भांड्यासारखी माझी अवस्था झाली आहे.
१३
कारण अनेकांना कुजबुजतांना मी ऐकले आहे. “सर्व बाजूने दहशत आहे!” ते माझ्याविरुद्ध कट रचीत आहे आणि माझा जीव घेण्यासाठी ते तयार आहेत.
Settings