مزامیر ۴۴:۱۷-۲۶

۱۷

این همه بر ما واقع شد. امّا تو را فراموش نکردیم و در عهد تو خیانت نورزیدیم.

۱۸

دل ما به عقب برنگردید و پایهای ما از طریق تو انحراف نورزید.

۱۹

هرچند ما را در مکان اژدرها کوبیدی و ما را به سایهٔ موت پوشانیدی.

۲۰

نام خدای خود را هرگز فراموش نکردیم و دست خود را به خدای غیر برنیفراشتیم.

۲۱

آیا خدا این را غوررسی نخواهد کرد؟ زیرا او خفایای قلب را می‌داند.

۲۲

هر آینه به خاطر تو تمامی روز کشتهمی‌شویم و مثل گوسفندان ذبح شمرده می‌شویم.

۲۳

ای خداوند بیدار شو! چرا خوابیده‌ای؟ برخیز و ما را تا به ابد دور مینداز.

۲۴

چرا روی خود را پوشانیدی و ذلّت و تنگی ما را فراموش کردی؟

۲۵

زیرا که جان ما به خاک خم شده است و شکم ما به زمین چسبیده.

۲۶

بجهت اعانت ما برخیز و بخاطر رحمانیّت خود ما را فدیه ده.