TRV
مزامیر ۳۱:۱۴-۲۴
۱۴
و امّا من بر تو ای خداوند توکل میدارم وگفتهام خدای من تو هستی.
۱۵
وقتهای من در دست تو میباشد. مرا از دست دشمنانم و جفاکنندگانم خلاصی ده.
۱۶
روی خود را بر بندهات تابان ساز و مرا به رحمت خود نجات بخش.
۱۷
ای خداوند خجل نشوم چونکه تو را خواندهام. شریران خجل شوند و در حفره خاموش باشند.
۱۸
لبهای دروغگو گنگ شود که به درشتی و تکبر و استهانت بر عادلان سخن میگوید.
۱۹
زهی عظمت احسان تو که برای ترسندگانت ذخیره کردهای و برای متوکّلانت پیش بنیآدم ظاهر ساختهای.
۲۰
ایشان را در پردهٔ روی خود از مکاید مردم خواهی پوشانید. ایشان را در خیمهای از عداوت زبانها مخفی خواهی داشت.
۲۱
متبارک باد خداوند که رحمت عجیب خود را در شهر حصین به من ظاهر کرده است.
۲۲
و امّا من در حیرت خود گفتم که از نظر تو منقطع شدهام. لیکن چون نزد تو فریاد کردم آواز تضرع مرا شنیدی.
۲۳
ای جمیع مقدّسانِ خداوند او را دوست دارید. خداوند اُمنا را محفوظ میدارد و متکبران را مجازات کثیر میدهد.
۲۴
قوی باشید و دل شما را تقویت خواهد داد، ای همگانی که برای خداوند انتظار میکشید!
Settings