مزامیر ۱۷:۱-۷ (OPV)

۱

{صلات داود} ای خداوند، عدالت را بشنو و به فریاد من توجه فرما! و دعای مرا که از لب بی‌ریا می‌آید، گوش بگیر!

۲

داد من از حضور تو صادر شود؛ چشمان تو راستی را ببیند.

۳

دل مرا آزموده‌ای، شبانگاه از آن تفقد کرده‌ای. مرا قال گذاشته‌ای و هیچ نیافته‌ای، زیرا عزیمت کردم که زبانم تجاوز نکند.

۴

و امّا کارهای آدمیان به کلام لبهای تو؛ خود را از راه‌های ظالم نگاه داشتم

۵

.5 قدمهایم به آثار تو قائم است، پس پایهایم نخواهد لغزید.

۶

ای خدا تو را خوانده‌ام زیرا که مرا اجابت خواهی نمود. گوش خود را به من فراگیر و سخن مرا بشنو.

۷

رحمتهای خود را امتیاز ده، ای که متوکلان خویش را به دست راست خود از مخالفان ایشان می‌رهانی.

مزامیر ۱۷:۱-۷