مزامیر ۱۱۹:۴۹-۵۰

۴۹

{ز} کلام خود را با بندهٔ خویش به یاد آور که مرا بر آن امیدوار گردانیدی.

۵۰

این در مصیبتم تسلّی من است زیرا قول تو مرا زنده ساخت.

خواندن فصل کامل ۱۱۹

Reading Style

Typeface

Font Size 19px

Options