TRV
مزامیر ۱۱۹:۴۱-۴۸
۴۱
{و} ای خداوند رحمهای تو به من برسد و نجات تو به حسب کلام تو.
۴۲
تا بتوانم ملامت کنندهٔ خود را جواب دهم زیرا بر کلام تو توکّل دارم.
۴۳
و کلام راستی را از دهانم بالّکل مگیر زیرا که به داوریهای تو امیدوارم
۴۴
و شریعت تو را دائماً نگاه خواهم داشت تا ابدالآباد،
۴۵
و به آزادی راه خواهم رفت زیرا که وصایای تو را طلبیدهام.
۴۶
و در شهادات تو به حضور پادشاهان سخن خواهم گفت و خجل نخواهم شد،
۴۷
و از وصایای تو تلذّذ خواهم یافت که آنها را دوستمیدارم؛
۴۸
و دستهای خود را به اوامر تو که دوست میدارم بر خواهم افراشت و در فرایض تو تفکّر خواهم نمود.
Settings