ریش: دعوی مرا برعهده گیر و مرا زنده ساز

مزامیر ۱۱۹:۱۵۳-۱۶۰

۱۵۳

{ر} بر مذلّت من نظر کن و مرا خلاصی ده زیرا که شریعت تو را فراموش نکرده‌ام.

۱۵۴

در دعوای من دادرسی فرموده، مرا نجات ده و به حسب کلام خویش مرا زنده ساز.

۱۵۵

نجات از شریران دور است زیرا که فرایض تو را نمی‌طلبند.

۱۵۶

ای خداوند، رحمتهای تو بسیار است. به حسب داوریهای خود مرا زنده ساز.

۱۵۷

جفاکنندگان و خصمانِ من بسیارند. امّا از شهادات تو رو برنگردانیدم.

۱۵۸

خیانتکاران را دیدم و مکروه داشتم زیرا کلام تو را نگاه نمی‌دارند.

۱۵۹

ببین که وصایای تو را دوست می‌دارم. ای خداوند، به حسب رحمت خود مرا زنده ساز!

۱۶۰

جمله کلام تو راستی است و تمامیِ داوریِ عدالت تو تا ابدالآباد است.