طلب رهایی رحیمانه

مزامیر ۱۰۹:۲۱-۲۹

۲۱

امّا تو ای یهوّه خداوند، به خاطر نام خود با من عمل نما؛ چون که رحمت تو نیکوست، مرا خلاصی ده.

۲۲

زیرا که من فقیر و مسکین هستم و دل من در اندرونم مجروح است.

۲۳

مثل سایهای که در زوال باشد، رفته‌ام و مثل ملخ رانده شده‌ام.

۲۴

زانوهایم از روزه داشتن می‌لرزد و گوشتم از فربهی کاهیده می‌شود.

۲۵

و من نزد ایشان عار گردیده‌ام. چون مرا می‌بینند سر خود را می‌جنبانند.

۲۶

ای یهوه خدای من مرا اعانت فرما، و به حسب رحمت خود مرا نجات ده،

۲۷

تا بدانند که این است دست تو، و تو ای خداوند این را کرده‌ای.

۲۸

ایشان لعنت بکنند، امّا تو برکت بده. ایشان برخیزند و خجل گردند و امّا بندهٔ تو شادمان شود.

۲۹

جفا کنندگانم به رسوایی ملبّس شوند و خجالت خویش را مثل ردا بپوشند.