مراثی ارمیا ۲:۱۵-۲۲
۱۵
جمیع ره‌گذریان برتو دستك می‌زنند و سُخریه نموده، سرهای خود را بر دختر اورشلیم می‌جنبانند (و می‌گویند): آیا این است شهری كه آن را كمال زیبایی و ابتهاج تمام زمین می‌خواندند؟
۱۶
جمیع دشمنانت، دهان خود را بر تو گشوده استهزا می‌نمایند و دندانهای خود را به هم افشرده، می‌گویند كه آن را هلاك ساختیم. البتّه این روزی است كه انتظار آن را می‌كشیدیم، حال آن را پیدا نموده و مشاهده كرده‌ایم.
۱۷
یهوه آنچه را كه قصد نموده است بجا آورده و كلامی را كه از ایام قدیم فرموده بود به انجام رسانیده، آن را هلاك كرده و شفقت ننموده است. و دشمنت را برتو مسرور گردانیده، شاخ خصمانت را برافراشته است.
۱۸
دل ایشان نزد خداوند فریاد برآورده، (می‌گوید): ای دیوارِ دخترِ صهیون، شبانه روز مثل رود اشك بریز و خود را آرامی مده و مردمك چشمت راحت نبیند!
۱۹
شبانگاه در ابتدای پاسها برخاسته، فریاد برآور و دل خود را مثل آب پیش روی خداوند بریز، و دستهای خود را به خاطر جان اطفالت كه از گرسنگی به سر هركوچه بیهوش می‌گردند، نزداو برافراز،
۲۰
(و بگـو): ای یهـوه بنگـر و ملاحظـه فرما كه چنین عمل را به چه كس نموده‌ای! آیا می‌شود كه زنان میوه رحم خـود و اطفالی را كه بـه ناز پرورده بودند بخورنـد؟ و آیا می‌شـود كه كاهنان و انبیا در مقدس خداوند كشته شونـد؟
۲۱
جوانان و پیران در كوچه‌ها بر زمین می‌خوابند. دوشیزگان و جوانان من به شمشیر افتاده‌اند. در روز غضب خود ایشان را به قتل رسانیده، كُشتی و شفقت ننمودی.
۲۲
ترسهای مرا از هرطرف مثل روز عید خواندی و كسی نبود كه در روز غضب یهوه نجات یابد یا باقی ماند. و آنانی را كه به ناز پرورده و تربیت نموده بودم دشمن من ایشان را تلف نموده است.
متن کتاب مقدس: Old Persian Version (1895) · مالکیت عمومی