یول ۲:۱۱-۱۴
۱۱
و خداوند آواز خود را پیش لشكر خویش بلند میكند، زیرا اردوی او بسیار عظیم است و آنكه سخن خود را بجا میآورد، قدیر است. زیرا روز خداوند عظیم و بینهایت مَهیب است و كیست كه طاقت آن را داشته باشد.
۱۲
و لكن الا´ن خداوند میگوید با تمامی دل و با روزه و گریه و ماتم بسوی من بازگشت نمایید.
۱۳
و دل خود را چاك كنید نه رخت خویش را، و به یهوه خدای خود بازگشت نمایید زیرا كه او رئوف و رحیم است و دیرخشم و كثیراحسان و از بلا پشیمان میشود.
۱۴
كِه میداند كه شاید برگردد و پشیمان شود و در عقب خود بركتی واگذارد، یعنی هدیه آردی و هدیه ریختنی برای یهوه خدای شما.
متن کتاب مقدس: Old Persian Version (1895) · مالکیت عمومی