ایوب ۳۴:۱۰-۲۹
۱۰
پس الا´ن ای صاحبان فطانت مرا بشنوید؛ حاشا از خدا كه بدی كند، و از قادرمطلق، كه ظلم نماید.
۱۱
زیرا كه انسان را به حسب عملش مكافات می‌دهد، و بر هركس موافق راهش می‌رساند.
۱۲
و به درستی كه خدا بدی نمی‌كند، و قادر مطلق انصاف را منحرف نمی‌سازد.
۱۳
كیست كه زمین را به او تفویض نموده، و كیست كه تمامی ربع مسكون را به او سپرده باشد.
۱۴
اگر او دل خود را به وی مشغول سازد، اگر روح و نفخه خویش را نزد خود بازگیرد،
۱۵
تمامی بشر با هم هلاك می‌شوند و انسان به خاك راجع می‌گردد.
۱۶
پس اگر فهم داری این را بشنو، و به آواز كلام من گوش ده.
۱۷
آیا كسی كه از انصاف نفرت دارد سلطنت خواهد نمود؟ و آیا عادل كبیر را به گناه اسناد می‌دهی؟
۱۸
آیا به پادشاه گفته می‌شود كه تو لئیم هستی، یا به نجیبان كه شریر می‌باشید؟
۱۹
پس چگونه به آنكه امیران را طرفداری نمی‌نماید و دولتمند را بر فقیر ترجیح نمی‌دهد. زیرا كه جمیع ایشان عمل دستهای وی‌اند؟
۲۰
در لحظه‌ای در نصف شب می‌میرند. قوم مشوّش شده، می‌گذرند، و زورآوران بی‌واسطه دست انسان هلاك می‌شوند.
۲۱
«زیرا چشمان او بر راههای انسان می‌باشد، و تمامی قدمهایش را می‌نگرد.
۲۲
ظلمتی نیست و سایه موت نی، كه خطاكاران خویشتن را درآن پنهان نمایند.
۲۳
زیرا اندك زمانی بر احدی تأمّل نمی‌كند تا او پیش خدا به محاكمه بیاید.
۲۴
زورآوران را بدون تفحّص خُرد می‌كند، و دیگران را به جای ایشان قرار می‌دهد.
۲۵
هرآینه اعمال ایشان را تشخیص می‌نماید، و شبانگاه ایشان را واژگون می‌سازد تا هلاك شوند.
۲۶
به جای شریران ایشان را می‌زند، در مكان‌نظركنندگان.
۲۷
از آن جهت كه از متابعت او منحرف شدند، و در همه طریقهای وی تأمّل ننمودند.
۲۸
تا فریاد فقیر را به او برسانند، و او فغان مسكینان را بشنود.
۲۹
چون او آرامی دهد كیست كه در اضطراب اندازد، و چون روی خود را بپوشاند كیست كه او را تواند دید؟ خواه به امّتی خواه به انسانی مساوی است،
متن کتاب مقدس: Old Persian Version (1895) · مالکیت عمومی